Als ik naar mijn werk kijk, zie ik een veelvoud van vormen. Er is niet één thema. Net zoals mijn leven zelf niet enkelvoudig is. Er is een hang naar ordening en begrijpen, een liefde voor schoonheid, maar ook een nieuwsgierigheid naar het onzegbare en de diepte - zou dat zijn wat Jung het collectief onderbewuste noemde?
Ik word geroerd door mensen en hun gezichten; probeer hun persoonlijkheid te vangen in klei.
Ik maak met veel toewijding een portret van iemand, maar werk met evenveel plezier in steen. Want elke steen heeft een eigen verhaal. Sommige stenen vertellen over kristallen hoogten, scherpe, strakke vormen, essentie van de vorm, Platoonse idea. Andere stenen vertellen over de diepe aarde waaruit ze komen, over borrelende chaos, spiralen en labyrinten, verborgen schatten in duistere spelonken. Weer andere stenen verbergen een slapende gestalte.
Waarover men niet spreken kan, daarover moet men zwijgen, maar via het beeld kun je er toch over communiceren.
